Dua Sunnah

İstiğfar ve tevbe

İstiğfar ve tevbe: Hısnü’l-Müslim’den 6 dua; Arapça metin, Türkçe çeviri ve ses kaydıyla.

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : وَاللهِ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةً

kâle rasûlullâhi sallallâhu aleyhi ve sellem: vellâhi innî leestağfirullâha ve etûbü ileyhi fî'l-yevmi eksera min seb'îne merrah

Resûlullah sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah’a yemin ederim ki ben günde yetmiş defadan fazla Allah’tan mağfiret diler ve O’na tevbe ederim.”

Buhârî ile birlikte Fethu’l-Bârî 11/101

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: yâ eyyühâ'n-nâsü tûbû ilallâhi feinnî etûbü fî'l-yevmi ileyhi mi'ete merrah

Yine sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Allah’a tevbe edin; çünkü ben günde yüz defa O’na tevbe ediyorum.”

Müslim 4/2076

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيمَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيَّ الْقَيُّومَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ ، غَفَرَ اللهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: men kâle estağfirullâha'l-azîme'l-lezî lâ ilâhe illâ hüve'l-hayye'l-kayyûme ve etûbü ileyhi, ğaferallâhu lehü ve in kâne ferra mine'z-zahf

Yine sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim ‘Estağfirullâhel-azîmellezî lâ ilâhe illâ hüvel-hayyül-kayyûmü ve etûbü ileyh (Kendisinden başka ilâh olmayan, diri ve her şeyi ayakta tutan yüce Allah’tan mağfiret dilerim ve O’na tevbe ederim)’ derse, savaştan kaçmış olsa bile Allah onu bağışlar.”

Rivayet eden: Ebû Dâvûd 2/85 ve Tirmizî 5/569 ve Hâkim ve sahih kabul etmiştir ve ona muvafakat etmiştir Zehebî 1/511 ve Elbânî sahih kabul etmiştir; bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/182 ve “Câmiu’l-Usûl fî Ehâdîsi’r-Resûl sallallâhü aleyhi ve sellem” 4/389 – 390, Arnaût tahkîki

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الْآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: akrabü mâ yekûnü'r-rabbü mine'l-abdi fî cevfi'l-leyli'l-âhırı feini stata'te en tekûne mimmen yezkürullâha fî tilke's-sâ'ati fekün

Yine sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Rabbin kuluna en yakın olduğu an, gecenin son kısmıdır. Eğer o saatte Allah’ı zikredenlerden olmaya gücün yetiyorsa ol.”

Rivayet eden: Tirmizî ve Nesâî 1/279 ve Hâkim ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/183 ve Câmiü’l-Usûl, Arnaût’un tahkîkiyle 4/144

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكْثِرُوا الدُّعَاءَ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: akrabü mâ yekûnü'l-abdü min rabbihi ve hüve sâcidün feeksirû'd-dü'â'

Yine sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kulun Rabbine en yakın olduğu an, secde hâlinde olduğu andır; o hâlde (secdede) çokça dua edin.”

Müslim 1/350

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: innehü leyuğânü alâ kalbî ve innî leestağfirullâha fî'l-yevmi mi'ete merrah

Yine sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz kalbime bazen bir perde iner ve ben günde yüz defa Allah’tan mağfiret dilerim.”

Rivayet eden: Müslim 4/2075 İbnü’l-Esîr şöyle demiştir: (“leyuğânü alâ kalbî”) yani örtülür ve bürünür; kastedilen gaflettir, çünkü O sallallâhü aleyhi ve sellem, zikir, Allah’a yakınlık ve sürekli murâkabede daima artış içindeydi; bunlardan birinde herhangi bir vakitte gaflete düşer ya da unutursa, bunu kendisi için günah sayar ve istiğfara sığınırdı. Bkz. Câmiu’l-Usûl 4/386