Dua Sunnah

Allah’ı zikretmenin fazileti

Allah’ı zikretmenin fazileti: Hısnü’l-Müslim’den 13 dua; Arapça metin, Türkçe çeviri ve ses kaydıyla.

قَالَ اللهُ تَعَالَى: { فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ }

kâlallâhu ta'âlâ: {fezkürûnî ezkürküm ve şkürû lî ve lâ tekfürûni}

Allah Teâlâ buyurdu: { Artık Beni anın, Ben de sizi anayım; Bana şükredin, nankörlük etmeyin. }

Bakara Sûresi âyet:152

{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً}

{yâ eyyühâ'l-lezîne âmenû zkürûllâha zikran kesîran}

{ Ey inananlar! Allah'ı çok anın. }

Ahzâb Sûresi âyet: 41

{ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً}

{ve'z-zâkirînallâha kesîran ve'z-zâkirâti e'addallâhu lehüm mağfiraten ve ecran azîmen}

{ Allah’ı çok anan erkekler ve kadınlar, işte Allah bunların hepsine mağfiret ve büyük ecir hazırlamıştır. }

Ahzâb Sûresi âyet:35

{ وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ }

{ve zkür rabbeke fî nefsike tadarru'an ve hîfeten ve dûne'l-cehrı mine'l-kavli bilğudüvvi ve'l-âsâli ve lâ tekün mine'l-ğâfilîne}

{ Rabbini gönülden ve korkarak içinden hafif bir sesle sabah akşam an, gafillerden olma. }

A’râf Sûresi âyet:205

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ وَالَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ وَالْمَيِّتِ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: meselü'l-lezî yezküru rabbehü ve'l-lezî lâ yezküru rabbehü meselü'l-hayyi ve'l-meyyit

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Rabbini zikreden ile Rabbini zikretmeyenin durumu, diri ile ölünün durumu gibidir.”

Buhârî ile birlikte Fethu’l-Bârî 11/208 ve Müslim şu lafızla: “İçinde Allah’ın zikredildiği ev ile içinde Allah’ın zikredilmediği evin misali, diri ile ölünün misali gibidir.” 1/539

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ ،وَأَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ، وَأَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ ، وَخَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذَّهَبِ وَالْوَرِقِ ، وَخَيْرٍ لَكُمْ مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ وَيَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ ؟ قَالُوا بَلَى .قَالَ : ذِكْرُ اللهِ تَعَالَى

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: elâ ünebbi'üküm bihayrı e'mâliküm, ve ezkâhâ inde melîkiküm, ve erfa'ihâ fî deracâtiküm, ve hayrın leküm min infâkı'z-zehebi ve'l-verıkı, ve hayrın leküm min en telkav adüvveküm fetadrıbû e'nâkahüm ve yadrıbû e'nâkaküm? kâlû belâ. kâle: zikrullâhi ta'âlâ

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Size amellerinizin en hayırlısını, Melikiniz katında en temiz olanını, derecelerinizi en çok yükselteni, sizin için altın ve gümüş infak etmekten daha hayırlı olanı, düşmanınızla karşılaşıp onların boyunlarını vurmanızdan ve onların sizin boyunlarınızı vurmasından daha hayırlı olanı haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet!” Buyurdu ki: “Allah Teâlâ’yı zikretmektir.”

Tirmizî 5/459 ve İbn Mâce 2/1245 ve bkz. Sahîh-i İbn Mâce 2/316 ve Sahîh-i Tirmizî 3/139

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَقُولُ اللهُ تَعَالَى : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي ، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي ، فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي ، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا ، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: yakûlullâhu ta'âlâ: enâ inde zanni abdî bî, ve enâ ma'ahü izâ zekeranî, fein zekeranî fî nefsihi zekertühü fî nefsî, ve in zekeranî fî mele'in zekertühü fî mele'in hayrın minhüm, ve in takarrabe ileyye şibran takarrabtü ileyhi zirâ'an, ve in takarrabe ileyye zirâ'an takarrabtü ileyhi bâ'an, ve in etânî yemşî eteytühü herveleh

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah Teâlâ buyuruyor ki: Ben kulumun Bana karşı zannı üzereyim; beni zikrettiği zaman onunla beraberim. Beni içinden zikrederse, Ben de onu içimden zikrederim; Beni bir topluluk içinde zikrederse, Ben de onu onlardan daha hayırlı bir topluluk içinde zikrederim. Bana bir karış yaklaşırsa, Ben ona bir arşın yaklaşırım; Bana bir arşın yaklaşırsa, Ben ona kulaç kadar yaklaşırım; Bana yürüyerek gelirse, Ben ona koşarak giderim.”

Buhârî 8/171 ve Müslim 4/2061 ve lafız Buhârî’ye aittir

وَعَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَجُلًا قَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ فَأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ أَتَشَبَّثُ بِهِ. قَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لَا يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللهِ

ve an abdillâhi bni büsrın radıyallâhu anhü enne racülen kâle: yâ rasûlallâhi inne şerâ'i'a'l-islâmi kad kesürat aleyye feahbirnî bişey'in eteşebbesü bihi. kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: lâ yezâlü lisânüke ratben min zikrıllâh

Abdullah b. Busr radıyallâhü anh’den rivayet edildiğine göre bir adam şöyle dedi: “Ey Allah’ın Resûlü! İslâm’ın hükümleri bana çok geldi; bana sımsıkı sarılabileceğim bir şey bildir.” O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Dilin hep Allah’ı zikretmekle ıslak olsun.”

Tirmizî 5/458 ve İbn Mâce 2/1246 ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/139 ve Sahîh-i İbn Mâce 2/317

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَرَأَ حَرْفًا مِنْ كِتَابِ اللهِ فَلَهُ بِهِ حَسَنَةٌ ، وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا ، لَا أَقُولُ : {الم } حَرْفٌ؛ وَلَكِنْ : أَلِفٌ حَرْفٌ ، وَلَامٌ حَرْفٌ ، وَمِيمٌ حَرْفٌ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: men kara'e harfen min kitâbillâhi felehü bihi hasenetün, ve'l-hasenetü biaşrı emsâlihâ, lâ akûlü: {el-m} harfün; ve lâkin: elifün harfün, ve lâmün harfün, ve mîmün harf

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim Allah’ın Kitabı’ndan bir harf okursa, ona karşılık bir hasene vardır; hasene ise on katıyla karşılık bulur. { Elif-Lâm-Mîm }’e bir harf demiyorum; fakat Elif bir harftir, Lâm bir harftir, Mîm bir harftir.”

Tirmizî 5/175 ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/9 ve Sahîhu’l-Câmi’i’s-Sağîr 5/340

وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : خَرَجَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِي الصُّفَّةِ فَقَالَ : أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يَغْدُوَ كُلَّ يَوْمٍ إِلَى بُطْحَانَ أَوْ إِلَى الْعَقِيقِ فَيَأْتِيَ مِنْهُ بِنَاقَتَيْنِ كَوْمَاوَيْنِ فِي غَيْرِ إِثْمٍ وَلَا قَطِيعَةِ رَحِمٍ ؟ فَقُلْنَا : يَا رَسُولَ اللهِ نُحِبُّ ذَلِكَ . قَالَ : أَفَلَا يَغْدُو أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَعْلَمَ ، أَوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ ، وَثَلَاثٌ خَيْرٌ لَهُ مِنْ ثَلَاثٍ ، وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَرْبَعٍ ، وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الْإِبِلِ

ve an ukbete bni âmirın radıyallâhu anhü kâle: harace rasûlullâhi sallallâhu aleyhi ve sellem ve nahnü fî's-suffeti fekâle: eyyüküm yuhıbbü en yağdüve külle yevmin ilâ buthâne ev ile'l-akîkı feye'tiye minhü binâkateyni kevmâveyni fî ğayrı ismin ve lâ katî'ati rahımin? fekulnâ: yâ rasûlallâhi nuhıbbü zâlike. kâle: efelâ yağdû ahadüküm ile'l-mescidi feya'leme, ev yakra'e âyeteyni min kitâbillâhi azze ve celle hayrun lehü min nâkateyni, ve selâsün hayrun lehü min selâsin, ve erba'ün hayrun lehü min erba'in, ve min e'dâdihinne mine'l-ibil

Ukbe b. Âmir radıyallâhü anh şöyle dedi: Biz Suffe’de iken Resûlullah sallallâhü aleyhi ve sellem yanımıza çıkıp şöyle buyurdu: “Hanginiz her gün sabahleyin Butân’a ya da Akîk’e gidip, günah işlemeden ve akrabalık bağını koparmadan oradan iki büyük hörgüçlü deve getirmeyi ister?” Dedik ki: “Ey Allah’ın Resûlü! Bunu hepimiz isteriz.” Buyurdu ki: “O hâlde sizden biri sabahleyin mescide gidip, Azîz ve Celîl olan Allah’ın Kitabı’ndan iki âyet öğrenmiyor ya da okumuyor mu? Bu, ona iki deveden daha hayırlıdır; üç âyet üç deveden, dört âyet dört deveden daha hayırlıdır; sayıları ne kadar ise deve sayısından daha hayırlıdır.”

Müslim 1/553

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللهِ تِرَةٌ وَمَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرِ اللهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللهِ تِرَةٌ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: men ka'ade mak'aden lem yezkürıllâha fîhi kânet aleyhi minallâhi tiratün ve meni dtaca'a madca'an lem yezkürıllâha fîhi kânet aleyhi minallâhi tirah

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim bir yerde oturup orada Allah’ı zikretmezse, Allah katından ona bir zarar ve pişmanlık gelir; kim de bir yere uzanıp orada Allah’ı zikretmezse, Allah katından ona bir zarar ve pişmanlık gelir.”

Ebû Dâvûd 4/264 ve diğerleri ve bkz. Sahîhu’l-Câmi’ 5/342

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللهَ فِيهِ ، وَلَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةً ، فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: mâ celese kavmün meclisen lem yezkürûllâha fîhi, ve lem yusallû alâ nebiyyihim illâ kâne aleyhim tiraten, fein şâ'e azzebehüm ve in şâ'e ğafera lehüm

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir topluluk bir mecliste oturup orada Allah’ı zikretmez ve peygamberlerine salât getirmezse, o meclis mutlaka onlar için bir zarar ve pişmanlık olur; dilerse onlara azap eder, dilerse onları bağışlar.”

Tirmizî ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/140

وَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ وَكَانَ لَهُمْ حَسْرَةً

ve kâle sallallâhu aleyhi ve sellem: mâ min kavmin yakûmûne min meclisin lâ yezkürûnallâha fîhi illâ kâmû an misli cîfeti hımârın ve kâne lehüm hasrah

Ve O, sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah’ı zikretmedikleri bir meclisten kalkan hiçbir topluluk yoktur ki, bir merkep leşinin yanından kalkmış gibi kalkmasınlar; bu onlar için bir hasret olur.”

Ebû Dâvûd 4/264 ve bkz. Sahîhu’l-Câmi’ 5/176