Dua Sunnah

Sabah ve akşam zikirleri

Sabah ve akşam zikirleri: Hısnü’l-Müslim’den 25 dua; Arapça metin, Türkçe çeviri ve ses kaydıyla.

الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنْ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ

el-hamdü lillâhi vahdehü, ve's-salâtü ve's-selâmü alâ men lâ nebiyye ba'deh

Hamd yalnız Allah’adır; kendisinden sonra peygamber gelmeyecek olan zâta salât ve selâm olsun.

Enes radıyallâhü anh’dan merfû‘ olarak: “Sabah namazından güneş doğuncaya kadar Allah Teâlâ’yı zikreden bir topluluğla oturmam, İsmâil’in çocuklarından dört köle azat etmemden bana daha sevimlidir; ikindi namazından güneş batıncaya kadar Allah’ı zikreden bir topluluğla oturmam da dört köle azat etmemden bana daha sevimlidir.” Ebû Dâvûd No: 3667, ve Elbânî hasen kabul etmiştir, Sahîh-i Ebî Dâvûd 2/698

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ { اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ }

e'ûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîmi {allâhu lâ ilâhe illâ hüve'l-hayyü'l-kayyûmü lâ te'huzühü sinetün ve lâ nevmün lehü mâ fî's-semâvâti ve mâ fî'l-erdı men zâ'l-lezî yeşfa'ü indehü illâ biiznihi ya'lemü mâ beyne eydîhim ve mâ halfehüm ve lâ yuhîtûne bişey'in min ilmihi illâ bimâ şâ' vesi'a kürsiyyühü's-semâvâti ve'l-erda ve lâ ye'ûdühü hıfzuhümâ ve hüve'l-aliyyü'l-azîmü}

Kovulmuş şeytandan Allah’a sığınırım. { Allah, O'ndan başka tanrı olmayan, kendisini uyuklama ve uyku tutmayan, diri, her an yaratıklarını gözetip durandır. Göklerde olan ve yerde olan ancak O'nundur. O'nun izni olmadan katında şefaat edecek kimdir? Onların işlediklerini ve işleyeceklerini bilir, dilediğinden başka ilminden hiçbir şeyi kavrayamazlar. Hükümranlığı gökleri ve yeri kaplamıştır, onların gözetilmesi O'na ağır gelmez. O yücedir, büyüktür. }

Bakara Sûresi, 255. âyet: “Kim bunu akşamleyin okursa sabaha kadar onların (şerrinden) korunur.” Rivayet eden: Hâkim 1/562 ve Elbânî sahih kabul etmiştir, bkz. Sahîh et-Terğîb ve’t-Terhîb 1/273 Bu rivayet Nesâî ve Taberânî’ye de nisbet edilmiş ve “Taberânî’nin isnadı cey-yiddir” denmiştir

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ{ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ*اللَّهُ الصَّمَدُ*لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ} بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِن شَرِّ مَا خَلَقَ *وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ * وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ * وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ } بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ{ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلَهِ النَّاسِ *مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ * الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ }( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ )

bismillâhi'r-rahmâni'r-rahîmi {kul hüvallâhu ahad * allâhu's-samed * lem yelid ve lem yûled * ve lem yekün lehü küfû ahadün} bismillâhi'r-rahmâni'r-rahîmi {kul e'ûzü birabbi'l-felak * min şerrı mâ halak * ve min şerrı ğâsikın izâ vakab * ve min şerrı'n-neffâsâti fî'l-ukad * ve min şerrı hâsidin izâ hasede} bismillâhi'r-rahmâni'r-rahîmi {kul e'ûzü birabbi'n-nâs * meliki'n-nâs * ilâhi'n-nâs * min şerrı'l-vesvâsi'l-hannâs * el-lezî yüvesvisü fî sudûrı'n-nâs * mine'l-cinneti ve'n-nâsi} (selâse merrâtin)

Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla { De ki: “O, Allah’tır, bir tektir. Allah Samed’dir (her şey O’na muhtaçtır, O hiçbir şeye muhtaç değildir). Doğurmamış ve doğmamıştır. Hiçbir şey O’na denk değildir.” } Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla { De ki: “Yarattığı şeylerin şerrinden, çöktüğü zaman karanlığın şerrinden, düğümlere üfleyenlerin şerrinden ve haset ettiği zaman hasetçinin şerrinden, sabahın Rabbine sığınırım.” } Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla { De ki: “İnsanların Rabbine, insanların Melik’ine, insanların İlâhı’na; insanların kalplerine vesvese veren, (Allah’ı anınca) sinip gizlenen vesvesecinin şerrinden, cinlerden de insanlardan da (olan şerrinden) sığınırım.” } (üç defa)

“Kim bunu sabah ve akşam üçer defa söylerse, bu ona her şeye karşı yeter.” Ebû Dâvûd 4/322 ve Tirmizî 5/567 ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/182

أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَخَيْرَ مَا بَعْدَهُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ وَعَذَابٍ فِي الْقَبْرِ وَإِذَا أَمْسَى قَالَ ذَلِكَ أَيْضًا : أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ .

asbahnâ ve asbaha'l-mülkü lillâhi, ve'l-hamdü lillâhi, lâ ilâhe illâllâhu vahdehü lâ şerîke lehü, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîrun, rabbi es'elüke hayra mâ fî hâzâ'l-yevmi ve hayra mâ ba'dehü ve e'ûzü bike min şerrı mâ fî hâzâ'l-yevmi ve şerrı mâ ba'dehü rabbi e'ûzü bike mine'l-keseli ve sû'i'l-kiberı, rabbi e'ûzü bike min azâbin fî'n-nârı ve azâbin fî'l-kabrı ve izâ emsâ kâle zâlike eydan: emseynâ ve emse'l-mülkü lillâhi.

Sabaha erdik ve mülk Allah’ındır, hamd Allah’adır. Allah’tan başka ilâh yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Mülk O’nundur, hamd O’nundur ve O her şeye kâdirdir. Rabbim! Senden bu günün hayrını ve bundan sonrasının hayrını isterim; bu günün şerrinden ve bundan sonrasının şerrinden Sana sığınırım. Rabbim! Tembellikten ve ihtiyarlığın kötülüğünden Sana sığınırım. Rabbim! Cehennemde azaptan ve kabirde azaptan Sana sığınırım. Akşama erdiğinde de aynısını söyler: “Akşama erdik ve mülk Allah’ındır.”

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Akşama erdik; mülk de bu vakitte Allah’ındır.”

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Rabbim! Senden bu gecenin hayrını ve bundan sonrasının hayrını isterim; bu gecenin şerrinden ve bundan sonrasının şerrinden sana sığınırım.”

اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ النُّشُورُ وَإِذَا أَمْسَى فَلْيَقُلْ : اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا، وَبِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ، وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ .

allâhümme bike asbahnâ ve bike emseynâ ve bike nahyâ ve bike nemûtü ve ileyke'n-nüşûru ve izâ emsâ felyakul: allâhümme bike emseynâ, ve bike asbahnâ, ve bike nahyâ ve bike nemûtü, ve ileyke'l-masîru.

Allah’ım! Seninle sabaha erdik, Seninle akşama erdik, Seninle yaşarız, Seninle ölürüz ve dönüş Sanadır. Akşama erdiğinde şöyle desin: Allah’ım! Seninle akşama erdik, Seninle sabaha erdik, Seninle yaşarız, Seninle ölürüz ve varış Sanadır.

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Allah’ım! Senin adınla akşama erdik, senin adınla sabaha erdik, senin adınla yaşarız, senin adınla ölürüz; dönüş de sanadır.”

Müslim 4/2088

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

allâhümme ente rabbî lâ ilâhe illâ ente halaktenî ve enâ abdüke ve enâ alâ ahdike ve va'dike mâ stata'tü e'ûzü bike min şerrı mâ sana'tü ebû'ü leke bini'metike aleyye ve ebû'ü bizenbî feğfir lî feinnehü lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ent

Allah’ım! Sen benim Rabbimsin, Senden başka ilâh yoktur. Beni Sen yarattın, ben Senin kulunum; gücüm yettiğince Sana verdiğim ahit ve sözün üzerindeyim. Yaptığım şeylerin şerrinden Sana sığınırım. Üzerimdeki nimetini ikrar eder, günahımı da itiraf ederim; beni bağışla, çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz.

İkrar ediyorum ve itiraf ediyorum

Tirmizî 5/466 ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/142 ; “Kim bunu kesin bir inançla akşamleyin okur da o gece ölürse cennete girer; sabahleyin okuyan da böyledir.” Rivayet eden: Buhârî 7/150

اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أُشْهِدُكَ وَأُشْهِدُ حَمَلَةَ عَرْشِكَ ، وَمَلَائِكَتَكَ وَجَمِيعَ خَلْقِكَ ، أَنَّكَ أَنْتَ اللهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ ( أَرْبَعَ مَرَّاتٍ )

allâhümme innî asbahtü üşhidüke ve üşhidü hamelete arşike, ve melâ'iketeke ve cemî'a halkıke, enneke entallâhu lâ ilâhe illâ ente vahdeke lâ şerîke leke, ve enne muhammeden abdüke ve rasûlüke (erba'a merrâtin)

Allah’ım! Sabaha erdim; Seni, arşını taşıyanları, meleklerini ve bütün mahlûkatını şahit tutuyorum ki Sen Allah’sın, Senden başka ilâh yoktur, Sen tek ve ortaksızsın ve Muhammed Senin kulun ve resûlündür (dört defa).

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Allah’ım! Ben akşama erdim…”

اللَّهُمَّ مَا أَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ

allâhümme mâ asbaha bî min ni'metin ev biahadin min halkıke feminke vahdeke lâ şerîke leke, feleke'l-hamdü ve leke'ş-şükr

Allah’ım! Bu sabah bana veya yarattıklarından herhangi birine verilen her nimet yalnız Sendendir, ortağın yoktur; hamd Sanadır, şükür Sanadır.

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Allah’ım! Bu akşam bende bulunan her nimet…”

“Kim bunu sabah ve akşam dört defa söylerse, Allah onu ateşten azat eder.” Rivayet eden: Ebû Dâvûd 4/317 ve Buhârî, el-Edebü’l-Müfred No: 1201 ve Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 9, ve İbnü’s-Sünnî No: 70; Şeyh İbn Bâz, Nesâî ile Ebû Dâvûd’un senedini Tuhfetü’l-Ahyâr s. 23’da hasen kabul etmiştir

اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ .اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ، وَالْفَقْرِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ )

allâhümme âfinî fî bedenî, allâhümme âfinî fî sem'î, allâhümme âfinî fî basarî, lâ ilâhe illâ ente. allâhümme innî e'ûzü bike mine'l-küfrı, ve'l-fakrı, allâhümme innî e'ûzü bike min azâbi'l-kabrı lâ ilâhe illâ ente (selâse merrâtin)

Allah’ım! Bedenimde bana afiyet ver; Allah’ım! Kulağımda bana afiyet ver; Allah’ım! Gözümde bana afiyet ver; Senden başka ilâh yoktur. Allah’ım! Küfürden ve fakirlikten Sana sığınırım; Allah’ım! Kabir azabından Sana sığınırım; Senden başka ilâh yoktur (üç defa).

“Kim bunu sabahleyin söylerse gününün şükrünü eda etmiş olur; kim de akşamleyin söylerse gecesinin şükrünü eda etmiş olur.” Rivayet eden: Ebû Dâvûd 4/318, ve Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 7 ve İbnü’s-Sünnî No: 41 ve İbn Hibbân (Mevârid) No: 2361; İbn Bâz da senedini Tuhfetü’l-Ahyâr s. 24’da hasen kabul etmiştir ; Ebû Dâvûd 4/324, ve Ahmed 5/42 ve Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 22 ve İbnü’s-Sünnî No: 69 ve Buhârî, el-Edebü’l-Müfred ve Allâme İbn Bâz senedini hasen kabul etmiştir, bkz. Tuhfetü’l-Ahyâr s. 26

حَسْبِيَ اللهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ( سَبْعَ مَرَّاتٍ )

hasbiyallâhu lâ ilâhe illâ hüve aleyhi tevekkeltü ve hüve rabbü'l-arşi'l-azîmi (seb'a merrâtin)

Allah bana yeter; O’ndan başka ilâh yoktur. Yalnız O’na tevekkül ettim ve O büyük arşın Rabbidir (yedi defa).

“Kim bunu sabah ve akşam yedişer defa söylerse, Allah dünya ve âhiret işlerinden onu kaygılandıran her şeye karşı ona yeter.” Rivayet eden: İbnü’s-Sünnî No: 71 merfû‘ olarak; Ebû Dâvûd ise mevkûf olarak rivayet etmiştir, 4/321. Şuayb ve Abdülkâdir el-Arnaût senedini sahih kabul etmiştir. bkz. Zâdü’l-Meâd 2/376 ; Ebû Dâvûd ve İbn Mâce ve bkz. Sahîh-i İbn Mâce 2/332

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي وَمِنْ فَوْقِي وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي

allâhümme innî es'elüke'l-afve ve'l-âfiyete fî'd-dünyâ ve'l-âhırati, allâhümme innî es'elüke'l-afve ve'l-âfiyete fî dînî ve dünyâye ve ehlî ve mâlî, allâhümme stür evrâtî ve âmin rav'âtî, allâhümme hfaznî min beyni yedeyye ve min halfî ve an yemînî ve an şimâlî ve min fevkî ve e'ûzü biazametike en uğtâle min tahtî

Allah’ım! Senden dünyada ve âhirette af ve afiyet isterim. Allah’ım! Senden dinimde, dünyamda, ailemde ve malımda af ve afiyet isterim. Allah’ım! Ayıplarımı ört ve korkularımı güvene çevir. Allah’ım! Beni önümden, arkamdan, sağımdan, solumdan ve üstümden koru; altımdan ani bir şekilde yok edilmekten Senin azametine sığınırım.

Tirmizî ve Ebû Dâvûd. bkz.: Sahîh-i Tirmizî 3/142

اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ

allâhümme âlime'l-ğaybi ve'ş-şehâdeti, fâtıra's-semâvâti ve'l-erdı, rabbe külli şey'in ve melîkehü, eşhedü en lâ ilâhe illâ ente e'ûzü bike min şerrı nefsî ve min şerrı'ş-şeytâni ve şirkihi ve en akterıfe alâ nefsî sû'en ev ecürrahü ilâ müslim

Allah’ım! Gaybı ve görüneni bilen, göklerin ve yerin yaratıcısı, her şeyin Rabbi ve Melikî! Şahitlik ederim ki Senden başka ilâh yoktur. Nefsimin şerrinden, şeytanın şerrinden ve onun şirke çağırmasından, nefsime bir kötülük işlemekten veya onu bir Müslümana çekip getirmekten Sana sığınırım.

“Kim bunu sabahleyin üç, akşamleyin üç defa söylerse hiçbir şey ona zarar vermez.” Rivayet eden: Ebû Dâvûd 4/323 ve Tirmizî 5/465 ve İbn Mâce ve Ahmed. bkz. Sahîh-i İbn Mâce 2/332 ve Allâme İbn Bâz senedini hasen kabul etmiştir, bkz. Tuhfetü’l-Ahyâr s. 39 ; “Kim bunu sabah ve akşam üçer defa söylerse, kıyamet gününde onu razı etmek Allah üzerine hak olur.” Ahmed 4/337 ve Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 4 ve İbnü’s-Sünnî No: 68 ve Ebû Dâvûd 4/418 ve Tirmizî 5/465 ve hasen kabul etmiştir İbn Bâz, Tuhfetü’l-Ahyâr s. 39 ; Hâkim ve sahih kabul etmiştir ve ona muvafakat etmiştir Zehebî 1/545 ve bkz. Sahîh et-Terğîb ve’t-Terhîb 1/273

بِسْمِ اللهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ )

bismillâhi'l-lezî lâ yadurru ma'a smihi şey'ün fî'l-erdı ve lâ fî's-semâ'i ve hüve's-semî'ü'l-alîmü (selâse merrâtin)

Allah’ın adıyla ki O’nun adıyla birlikte yerde ve gökte hiçbir şey zarar veremez; O işitendir, bilendir (üç defa).

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Akşama erdik; mülk de bu vakitte âlemlerin Rabbi Allah’ındır.”

Akşama erdiğinde de şöyle der: “Allah’ım! Senden bu gecenin hayrını isterim: fethini, yardımını, nurunu, bereketini ve hidayetini; bu gecenin ve bundan sonrasının şerrinden sana sığınırım.”

رَضِيتُ بِاللهِ رَبًّا ، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيًّا ( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ )

radîtü billâhi rabben, ve bil'islâmi dînen ve bimuhammedin sallallâhu aleyhi ve sellem nebiyyen (selâse merrâtin)

Rab olarak Allah’tan, din olarak İslâm’dan ve nebî olarak Muhammed sallallâhü aleyhi ve sellem’den razı oldum (üç defa).

Akşama erdiğinde de şöyle der: “İslâm fıtratı üzere akşama erdik…”

Ebû Dâvûd 4/322 Şuayb ve Abdülkâdir el-Arnaût, Zâdü’l-Meâd 2/273 tahkîkinde senedini hasen kabul etmiştir

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ وَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ

yâ hayyü yâ kayyûmü birahmetike estağîsü aslih lî şe'nî küllehü ve lâ tekilnî ilâ nefsî tarfete eyn

Ey Hayy! Ey Kayyûm! Rahmetinle yardım dilerim; bütün işlerimi düzelt ve beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsime bırakma.

Ahmed 3/406 ve ve 407 ve İbnü’s-Sünnî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 34 ve bkz.: Sahîhu’l-Câmi’ 4/209

أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذَا الْيَوْمِ : فَتْحَهُ، وَنَصْرَهُ ، وَنُورَهُ ، وَبَرَكَتَهُ، وَهُدَاهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ

asbahnâ ve asbaha'l-mülkü lillâhi rabbi'l-âlemîne, allâhümme innî es'elüke hayra hâzâ'l-yevmi: fethahü, ve nasrahü, ve nûrahü, ve beraketehü, ve hüdâhü, ve e'ûzü bike min şerrı mâ fîhi ve şerrı mâ ba'deh

Sabaha erdik ve mülk âlemlerin Rabbi Allah’ındır. Allah’ım! Senden bu günün hayrını isterim: fethini, yardımını, nûrunu, bereketini ve hidâyetini; bunda olanın ve bundan sonra olacak şeyin şerrinden Sana sığınırım.

“Kim bunu sabah ve akşam yüz defa söylerse, kıyamet gününde hiç kimse, onun söylediği gibi söyleyen veya daha fazlasını söyleyenden başkası, ondan daha faziletli bir amelle gelemez.” Rivayet eden: Müslim 4/2071 ; Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 24 ve bkz. Sahîh et-Terğîb ve’t-Terhîb 1/272 ve İbn Bâz’ın Tuhfetü’l-Ahyâr s. 44; faziletiyle ilgili olarak s. 146, hadis No: 255’e bakınız

أَصْبَحْنَا عَلَى فِطْرَةِ الْإِسْلَامِ وَعَلَى كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ، وَعَلَى دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى مِلَّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

asbahnâ alâ fitrati'l-islâmi ve alâ kelimeti'l-ıhlâsı, ve alâ dîni nebiyyinâ muhammedin sallallâhu aleyhi ve sellem ve alâ milleti ebînâ ibrâhîme hanîfen müslimen ve mâ kâne mine'l-müşrıkîn

İslâm fıtratı üzere, ihlâs kelimesi üzere, Nebîmiz Muhammed sallallâhü aleyhi ve sellem’in dini üzere ve babamız İbrâhîm’in hanîf ve müslim olan, müşriklerden olmayan milleti üzere sabaha erdik.

Ebû Dâvûd 4/319 ve İbn Mâce ve Ahmed 4/60 ve bkz.: Sahîh et-Terğîb ve’t-Terhîb 1/270, Sahîh-i Ebî Dâvûd 3/957, ve Sahîh-i İbn Mâce 2/331 ve Zâdü’l-Meâd 2/377 ; “Kim bir günde bunu yüz defa söylerse, on köle azat etmiş gibi sevap alır, kendisine yüz iyilik yazılır, yüz kötülüğü silinir ve o gün akşama kadar şeytandan korunmuş olur; ondan daha fazlasını yapandan başkası, ondan daha faziletli bir amelle gelemez.” Buhârî 4/95, ve Müslim 4/2071

مَنْ قَالَ : سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ ( مِائَةَ مَرَّةٍ )

men kâle: sübhânallâhi ve bihamdihi (mi'ete merratin)

Kim şöyle derse: “Allah’ı hamdiyle tesbih ederim” (yüz defa).

Müslim 4/2090

لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( عَشْرَ مَرَّاتٍ ) ( أَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً عِنْدَ الْكَسَلِ)

lâ ilâhe illâllâhu vahdehü lâ şerîke lehü, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîrun (aşra merrâtin) (ev merraten vâhıdeten inde'l-keseli)

Allah’tan başka ilâh yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Mülk O’nundur, hamd O’nundur ve O her şeye kâdirdir (on defa; tembellik anında bir defa).

Rivayet eden: İbnü’s-Sünnî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 54 ve İbn Mâce No: 925 Abdülkâdir ve Şuayb el-Arnaût, Zâdü’l-Meâd 2/375 tahkîkinde senedini hasen kabul etmiştir

لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( مِائَةَ مَرَّةٍ إِذَا أَصْبَحَ )

lâ ilâhe illâllâhu vahdehü lâ şerîke lehü, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîrun (mi'ete merratin izâ asbaha)

Allah’tan başka ilâh yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Mülk O’nundur, hamd O’nundur ve O her şeye kâdirdir (sabahleyin yüz defa).

Buhârî ile birlikte Fethu’l-Bârî 11/101, ve Müslim 4/2075

سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ ( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِذَا أَصْبَحَ )

sübhânallâhi ve bihamdihi adede halkıhi ve rıdâ nefsihi vezinete arşihi ve midâde kelimâtihi (selâse merrâtin izâ asbaha)

Allah’ı hamdiyle tesbih ederim; yarattıklarının sayısınca, kendi rızası kadar, arşının ağırlığınca ve kelimelerinin mürekkebi kadar (sabahleyin üç defa).

“Kim bunu akşamleyin üç defa söylerse, o gece hiçbir zehirli hayvanın zehri ona zarar vermez.” Rivayet eden: Ahmed 2/290 ve Nesâî, Amelü’l-Yevm ve’l-Leyle No: 590 ve İbnü’s-Sünnî No: 68 ve bkz. Sahîh-i Tirmizî 3/187, ve Sahîh-i İbn Mâce 2/266 ve Tuhfetü’l-Ahyâr s. 45

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْمًا نَافِعًا ، وَرِزْقًا طَيِّبًا ، وَعَمَلًا مُتَقَبَّلًا ( إِذَا أَصْبَحَ )

allâhümme innî es'elüke ilmen nâfi'an, ve rızkan tayyiben, ve amelen mütakabbelen (izâ asbaha)

Allah’ım! Senden faydalı bir ilim, helâl ve temiz bir rızık ve kabul edilmiş bir amel isterim (sabahleyin).

“Kim sabah on, akşam on defa bana salavat getirirse kıyamet günü şefaatime nâil olur…” Rivayet eden: Taberânî iki isnadla, birisi cey-yiddir; bkz. Mecmaü’z-Zevâid 10/120 ve Sahîh et-Terğîb ve’t-Terhîb 1/273

أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ ( مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ )

estağfirullâha ve etûbü ileyhi (mi'ete merratin fî'l-yevmi)

Allah’tan mağfiret dilerim ve O’na tövbe ederim (günde yüz defa).

أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ( ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِذَا أَمْسَى)

e'ûzü bikelimâtillâhi't-tâmmâti min şerrı mâ halaka (selâse merrâtin izâ emsâ)

Allah’ın eksiksiz kelimelerine, yarattığı şeylerin şerrinden sığınırım (akşamleyin üç defa).

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ ( عَشْرَ مَرَّاتٍ )

allâhümme salli ve sellim alâ nebiyyinâ muhammedin (aşra merrâtin)

Allah’ım! Nebîmiz Muhammed’e salât ve selâm et (on defa).