قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لَا تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا ، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا ، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ ، أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ
kâle rasûlullâhi sallallâhu aleyhi ve sellem: lâ tedhulû'l-cennete hattâ tü'minû, ve lâ tü'minû hattâ tahâbbû, evelâ edüllüküm alâ şey'in izâ fa'altümûhü tahâbebtüm, efşû's-selâme beyneküm
Resûlullah sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İman etmedikçe cennete giremezsiniz; birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız. Size, yaptığınız takdirde birbirinizi seveceğiniz bir şeyi göstereyim mi? Aranızda selâmı yayın.”
ثَلَاثٌ مَنْ جَمَعَهُنَّ فَقَدْ جَمَعَ الْإِيمَانَ : الْإِنْصَافُ مِنْ نَفْسِكَ ، وَبَذْلُ السَّلَامِ لِلْعَالَمِ ، وَالْإِنْفَاقُ مِنَ الْإِقْتَارِ
selâsün men cema'ahünne fekad cema'a'l-îmâne: el-insâfü min nefsike, ve bezlü's-selâmi lil'âlemi, ve'l-infâku mine'l-ıktâr
Üç şey vardır ki onları bir araya getiren, imanı bir araya getirmiştir: Nefsinden insaflı olmak, âleme selâm vermek ve darlıkta (az imkânla) infak etmek.
وَعَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا : أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ : تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
ve an abdillâhi bni ümera radıyallâhu anhümâ: enne racülen se'ele'n-nebiyye sallallâhu aleyhi ve sellem eyyü'l-islâmi hayrun kâle: tut'imü't-ta'âme ve takra'ü's-selâme alâ men arafte ve men lem ta'rıf
Abdullah ibn Ömer radıyallâhü anhümâ’dan: Bir adam Nebî sallallâhü aleyhi ve sellem’e “İslâm’ın hangisi daha hayırlıdır?” diye sordu. Şöyle buyurdu: “Yemek yedirmen ve tanıdığına da tanımadığına da selâm vermendir.”