Dua Sunnah

Ezan okunurken söylenecek zikirler

Ezan okunurken söylenecek zikirler: Hısnü’l-Müslim’den 5 dua; Arapça metin, Türkçe çeviri ve ses kaydıyla.

يَقُولُ مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ إِلَّا فِي حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ ، وَحَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَيَقُولُ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ

yakûlü misle mâ yakûlü'l-mü'ezzinü illâ fî hayye ale's-salâti, ve hayye ale'l-felâhı feyakûlü lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh

Müezzin ne diyorsa onu der; yalnız “hayye alessalâh” ve “hayye alelfelâh” sözlerinde “Güç ve kuvvet ancak Allah’ladır” der.

Buhârî 1/152 ve Müslim 1/288

يَقُولُ وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ، رَضِيتُ بِاللهِ رَبًّا ، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا (( يَقُولُ ذَلِكَ عَقِبَ تَشَهُّدِ الْمُؤَذِّنِ))

yakûlü ve enâ eşhedü en lâ ilâhe illâllâhu, vahdehü lâ şerîke lehü, ve enne muhammeden abdühü ve rasûlühü, radîtü billâhi rabben, ve bimuhammedin rasûlen ve bil'islâmi dînen ( (yakûlü zâlike akıbe teşehhüdi'l-mü'ezzini))

Şöyle der: “Ben de şahitlik ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur; O tektir, ortağı yoktur; ve Muhammed sallallâhü aleyhi ve sellem O’nun kulu ve resûlüdür. Rab olarak Allah’tan, resûl olarak Muhammed’den, din olarak İslâm’dan razı oldum” (bunu müezzinin şehadetinin hemen ardından söyler).

Müslim 1/290

يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنْ إِجَابَةِ الْمُؤَذِّنِ

yusallî ale'n-nebiyyi sallallâhu aleyhi ve sellem ba'de ferâğıhi min icâbeti'l-mü'ezzin

Müezzine mukabele etmeyi bitirince Nebî sallallâhü aleyhi ve sellem’e salât getirir.

İbn Huzeyme 1/220

اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ ، وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، [ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ]

allâhümme rabbe hâzihi'd-da'veti't-tâmmeti, ve's-salâti'l-kâ'imeti, âti muhammeden el-vesîlete ve'l-fadîlete, ve b'ashü makâmen mahmûden el-lezî va'adtehü, [inneke lâ tuhlifü'l-mî'âde]

Allah’ım! Bu eksiksiz davetin ve kılınacak namazın Rabbi! Muhammed’e vesîleyi ve fazîleti ver, onu kendisine vadettiğin makâm-ı mahmûd’a ulaştır, [şüphesiz Sen sözünden caymazsın].

Müslim 1/288 ; Buhârî 1/152 Köşeli parantez arasındaki kısım Beyhakî’ye aittir, 1/410; ve Allâme İbn Bâz senedini hasen kabul etmiştir, bkz. Tuhfetü’l-Ahyâr s. 38

يَدْعُو لِنَفْسِهِ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ حِينَئِذٍ لَا يُرَدُّ

yed'û linefsihi beyne'l-ezâni ve'l-ıkâmeti feinne'd-dü'â'e hîne'izin lâ yüradd

Ezan ile kamet arasında kendisi için dua eder; çünkü o vakitte yapılan dua geri çevrilmez.

Tirmizî ve Ebû Dâvûd ve Ahmed ve bkz. İrvâü’l-Ğalîl 1/262